Mgr. De Korte: De kunst van het loslaten

Ik ga verhuizen van Groningen naar Den Bosch. Het zal weinig lezers van onze krant zijn ontgaan dat paus Franciscus mij tot de nieuwe bisschop van Den Bosch heeft benoemd. Een en ander betekent een afscheid van het bisdom Groningen Leeuwarden waar ik vanaf september 2008 als bisschop heb gewerkt. Met dankbaarheid kijk ik terug op de afgelopen jaren. Het was, ondanks allerlei grote en kleine zorgen, een goede tijd.

Een verhuizing impliceert een hoop werk. Duizend en een dingen moeten worden geregeld. Het bestaande werk moet worden afgerond en er volgen drukke weken van boeken sorteren en spullen pakken.  En eind april staat de verhuisauto voor de deur.

Maar verhuizen betekent niet alleen extra werk. Verhuizen betekent ook afscheid nemen van dierbare mensen, een mooie stad en een prima huis. In die zin heeft verhuizen, ook al klinkt dat misschien wat zwaar in de oren, iets van rouwen. Ik heb begrepen dat psychologen een verhuizing plaatsen in de top vijf van stressfactoren. Er wordt wel eens gesproken over de “kunst van het loslaten”. Ieder mens die verhuist moet die kunst weer leren.

Loslaten hoort bij ons menselijk bestaan. Ons leven is als een reis. Steeds weer moeten wij vertrouwde plaatsen verlaten en op weg gaan naar een onzekere toekomst. Ik herinner mij als kind het pijnlijke afscheid van de vertrouwde lagere school en de eerste schooldag in de grote stad. Met pijn in de buik ging ik die dag naar een stad waar alles en iedereen vreemd was. Ik vermoed dat veel lezers dergelijke herinneringen kennen. Afscheid nemen van werk en woonplaats overkomt velen van ons. Belangrijk is dan een mens van vertrouwen te kunnen zijn. Ons leven toevertrouwen aan de goede God. In dit verband denk ik spontaan aan een grote erflater van ons geloof, Abraham. In het eerste bijbelboek lezen wij hoe hij zijn vertrouwde omgeving verlaat om op weg te gaan naar een onbekend land. Geroepen door de Heer, trekt hij weg op hoop van zegen. Ook ik ben weggeroepen uit mijn vertrouwde land om op weg te gaan naar een toekomst die alleen God kent. Maar ik weet van de belofte dat de Heer mij vergezelt en nabij wil zijn.

Vanuit dat geloofsperspectief ga ik volgende maand naar Den Bosch. Ik hoop daar een bijdrage te kunnen leveren aan de versterking van het katholieke leven. Maar ook aan het verbeteren van verhoudingen die nu, zo heb ik begrepen, zijn verhard. Een bisschop is leraar van het geloof, herder en bruggenbouwer. Ik zal proberen bestaande muren af te breken en nieuwe bruggen te bouwen. In het noorden heb ik altijd bondgenootschappen gezocht met andere christenen. Dat zal ik zeker ook in het zuiden blijven doen. Christenen van verschillende tradities horen fundamenteel bij elkaar en moeten samen optrekken. Verbonden met de levende Heer ga ik als bisschop in Den Bosch een nieuwe start maken. Samen met andere christenen Gods mensenliefde in Christus verkondigen vieren en, in kracht van Gods Geest, vooral ook leven

Deze column van mgr. Dr. Gerard  de Korte verscheen op 18 maart j.l. in het Nederlands Dagblad