Paus Franciscus tegen priesters: Heb ook oog voor samenwonenden

Priesters hebben een grote verantwoordelijkheid als het gaat om het huwelijkspastoraat. Ze moeten getuigenis geven van de schoonheid van het sacramentele huwelijk en tegelijkertijd een betrouwbare steun zijn voor stellen die niet getrouwd zijn. Dit zei paus Franciscus op zaterdag 25 februari. De paus ontmoette die dag priesters die een cursus volgen bij de Romeinse Rota. De Rota is de belangrijkste kerkelijke rechtbank van het Vaticaan waar het gaat om huwelijkszaken.

De paus spreekt over complexe situaties die zich voor kunnen doen als het gaat om het huwelijk en samenlevingsvormen. “Voor elke persoon en elke situatie,” aldus de paus, “zijn de priesters geroepen om als tochtgenoot getuigenis af te leggen en ondersteuning te geven.” Priesters moeten getuigen van de genade van het sacrament van het huwelijk en van de familie als primair goed, als vitale cel van de Kerk en de samenleving, door te verkondigen dat “het huwelijk tussen man en vrouw een teken is van de eenheid van Christus en de Kerk.”

Het getuigenis van de schoonheid van het huwelijk moet gegeven worden bij de zorg voor stellen in tijden van licht en duister, op momenten van vreugde en momenten van vermoeidheid. Dit getuigenis moet ook worden gegeven bij de begeleiding van mensen die beseffen dat hun huwelijk niet een echt sacramenteel huwelijk is en die deze situatie willen verlaten (in de procedure van de nietigverklaring van een huwelijk). Het gaat hierbij om gevoelige materie, benadrukt de paus. Daarom moeten de priesters mensen begeleiden “op een manier dat de gelovigen jullie niet zozeer zien als experts in bureaucratische procedures en juridische regels, maar als broeders die een houding aannemen van luisteren en begrijpen.”

De paus geeft aan dat priesters zich niet alleen moeten richten op verloofde en getrouwde stellen, maar ook op degenen die samenwonen en niet trouwen. Deze stellen behoren tot de “armen en de kleinen” voor wie de Kerk, in navolging van Christus, een moeder wil zijn, die hen niet verlaat, maar hen tot zich trekt en voor hen zorgt. De begeleiding van deze stellen ziet de paus als een wezenlijk onderdeel van het werk van de priesters bij “het bevorderen en verdedigen van het sacrament van het huwelijk.”

Ook wijst de paus op het belang van een goede huwelijksvoorbereiding in de parochies en begeleiding van stellen in de eerste jaren van hun kerkelijk huwelijk. Hij spoort aan om daar werk van te maken.

Amoris laetitia over stellen die niet trouwen

Het sacrament van het huwelijk, de begeleiding van echtparen en de zorg voor stellen die om allerlei redenen niet trouwen, is een belangrijk thema in het pontificaat van paus Franciscus. Na de twee bisschoppensynodes (oktober 2014 en oktober 2015) verscheen in 2016 de pauselijke exhortatie Amoris laetitia, over de liefde in het gezin. Daarin schrijft de paus over de werkelijkheid en de uitdagingen van de gezinnen.

Over stellen die niet trouwen en de uitdaging die dat inhoudt voor de Kerk schrijft de paus:

“Op het gevaar af te banaliseren zouden wij kunnen zeggen dat wij in een cultuur leven die de jongeren ertoe aanzet om geen gezin te vormen, omdat het hun aan mogelijkheden ontbreekt voor de toekomst. Maar deze zelfde cultuur biedt anderen zoveel keuzes dat ook zij ervan weerhouden worden een gezin te vormen.” In sommige landen “worden veel jongeren ertoe gebracht het huwelijk uit te stellen door problemen van economische aard, problemen die samenhangen met werk of studie. Soms ook om andere redenen, zoals de invloed van ideologieën die huwelijk en gezin onderwaarderen, de ervaring van mislukking van andere paren, die zij niet willen riskeren, de angst voor iets dat zij als te groot en heilig beschouwen, de maatschappelijke kansen en economische voordelen die uit het samenwonen voortvloeien, een puur emotionele en romantische opvatting over liefde, de angst vrijheid en autonomie te verliezen, het afwijzen van iets dat wordt gevoeld als institutioneel en bureaucratisch.” Wij moeten de woorden, motiveringen en getuigenissen vinden die ons helpen de jongeren tot in hun diepste vezels te raken, daar waar zij meer in staat zijn tot edelmoedigheid, engagement, liefde en ook tot heldhaftigheid, om hen uit te nodigen met enthousiasme en moed de uitdaging van het huwelijk aan te gaan. (Amoris laetitia, 40).

Bron: katholiekleven.nl 

•Meld je aan voor de digitale nieuwsbrief van katholiekleven.nl via contact@katholiekleven.nl