Stille Zaterdag

de nacht is donker – hoor ’t gehuil
geen stem – kan nu nog klinken
verbroken droom – verbroken dag
hoe bitter – is dít drinken

een twijg gebroken – van de stam
verslagen – afgelegd
mijn Redder – Heiland – Zoon van God
als mens – in ’t graf gelegd.

de steen – van ’t graf – drukt op mijn hart
litteken – op mijn ziel
De dood – snijdt ál het leven af
dit is de nacht – die viel

Hoe troosteloos – lijkt nu ons lot
hoe vormeloos – en leeg
Dit is de nacht – van het verdriet
die al het wit – verzweeg

—————

Of… gloort er nog – een sprankje hoop
van Hem die schiep – het Licht
Belofte – door Zijn Woord – Zijn Zoon
waarvoor de dood – straks zwicht?

In ’t donker – van immens verdriet
Schijnt zwak – het ochtendlicht
De stilte zwijgt – ontsteek de kaars
en geef elkander – zicht

De lange nacht – zál overgaan
Dé nieuwe dag – geboren
Het Licht der Wereld – opgestaan
Het donker – heeft verloren!

Uit: ‘Licht Verlangen’ van Cobie Verheij-de Peuter