Nieuwjaarsrecepties bisdom

Bisschop Van den Hout: “Ik voel me hier thuis”

‘’Ik heb vertrouwen in jullie en ik voel me hier thuis’’, aldus mgr. Van den Hout in zijn eerste nieuwjaarstoespraak voor het bisdom Groningen-Leeuwarden. De beide nieuwjaarsrecepties in het Groningse Haren en het Friese Joure, elk ruim 80 aanwezigen, waren goed bezocht door onder andere pastores, pastoraal werkers, kerk- en PCI-bestuurders en medewerkers van het bisdom. Lees verder

Nieuw Hoofd Pers en Communicatie

Op de drempel van oud naar nieuw kunnen wij meedelen dat de vacature voor Hoofd Pers en Communicatie 0.4 fte, per 1 januari 2018 is vervuld middels de benoeming van drs. Lammert de Hoop.

Lees verder

Paus richt de blik op migranten en vluchtelingen in boodschap voor Wereldvrededag

In zijn boodschap voor de Wereldvrededag die op 1 januari in de Rooms-Katholieke Kerk wordt gevierd, richt paus Franciscus de blik op migranten en vluchtelingen die bij uitstek op zoek zijn naar vrede.

paus-boodschap-465x300‘In een geest van barmhartigheid omarmen wij al degenen die voor oorlog en honger vluchten of die op grond van discriminatie, vervolgingen, armoede of verwoesting van het milieu gedwongen zijn hun land te verlaten’, zegt paus Franciscus.

Hij roept iedereen, maar met name ook politiek leiders, op met een ‘contemplatieve blik’ naar vluchtelingen en migranten te kijken, om zo ‘te ontdekken dat zij niet met lege handen komen: zij brengen behalve de schatten van hun eigen cultuur van oorsprong een lading aan moed, capaciteiten, energie en ambities met zich mee en op deze wijze verrijken zij het leven van de naties die hen opnemen’, aldus paus Franciscus.

Opnemen, beschermen, ondersteunen, integreren

Om asielzoekers, vluchtelingen, migranten en slachtoffers van mensenhandel een mogelijkheid te bieden om de vrede te vinden die zij zoeken, is een strategie nodig die vier handelingen vereist, zegt de paus, te weten opnemen, beschermen, ondersteunen en integreren.

De Sectie Migranten en Vluchtelingen van het Vaticaanse Dicasterie voor de Dienst van de Integrale Menselijke Ontwikkeling heeft 20 actiepunten gesuggereerd als concrete richtlijnen voor de verwezenlijking van deze vier werkwoorden. Deze zouden moeten doorwerken in de houding en het handelen van de christelijke gemeenschappen, maar ook in de openbare politiek, vindt paus Franciscus. Hij spreekt het verlangen uit dat de manier van denken over migranten en vluchtelingen waar de Kerk voor staat zal doorwerken in internationale verdragen om zo voor hen als leden van de ene menselijke familie, de vrede dichterbij te brengen.

Lees hier de Nederlandse vertaling van de boodschap van paus Franciscus.

In de Nederlandse bisdommen wordt op 1 januari de rozenkrans gebeden voor de vrede. Lees hier meer over ‘Verenigd in gebed voor de vrede’.

Kernteam Wereldjongerendagen spreekt met inhoudelijke partners

“Wie ben jij? Wat is je maatschappelijke betrokkenheid? En wat doet het ertoe dat je gelovig bent?” Met die vragen schetst Astrid Bakker de inhoudelijke insteek van de komende Wereldjongerendagen (WJD) in Panama. Deze zal logisch worden verbonden met het voorbeeld van Maria. Want het thema dat paus Franciscus koos voor deze WJD is: Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord (Lucas 1, 38).

Lees verder

Nieuw in de serie Kerkelijke Documentatie: terugblik op Heilig jaar van de Barmhartigheid

016343-SRKK KD-2017-1 OMSLAG-2In de week voor Kerstmis 2017 verschijnt in de serie Kerkelijke Documentatie een nieuwe uitgave. Deze editie biedt onder meer een mooie terugblik op het Heilig jaar van de Barmhartigheid. Daarnaast bevat deze uitgave een vertaling van de tekst ‘Want God kent geen berouw over zijn genadegaven of zijn roeping’. Snelle bestellers van deze bijzondere uitgave Kerkelijke Documentatie 2017 nummer 1 krijgen korting.

Lees verder

Pastor Diederik Duzijn naar het Franse bisdom Fréjus-Toulon

Met ingang van 1 februari 2018 zal pastor Diederik Duzijn niet meer beschikbaar zijn voor het pastoraat in het bisdom Groningen-Leeuwarden. Hij koestert al langer het verlangen om zijn priesterschap te beleven in een gemeenschap van gelijkgestemden. Hij heeft bisschop Van de Hout daarom gevraagd te mogen toetreden tot een priestergemeenschap in het bisdom Fréjus-Toulon in Zuid Frankrijk, die daarmee heeft ingestemd.

De bisschop, het bisdom, de Pax Christiparochie en de Heilige Clemensparochie betreuren het vertrek van pastor Duzijn, maar wensen hem bovenal alle goeds en bidden dat er rijke zegen mag rusten op diens dienstwerk ten bate van de kerkgemeenschap van Fréjus-Toulon.

Verenigd in gebed voor de vrede

Een jaar lang samen met de bisschoppen de rozenkrans bidden voor de vrede

De Nederlandse bisschoppen willen in het jaar 2018 samen met alle katholieken elke maand op een speciale dag de rozenkrans bidden met als intentie de vrede in de wereld. Iedere maand wordt in één van de bisdommen tijdens een bijzondere gelegenheid hiervoor gebeden en de bisschoppen roepen gelovigen op om mee te doen, ieder op zijn of haar eigen plek, alleen of met anderen tezamen.

Lees verder

Adventsbrief 2017 van bisschop C.F.M van den Hout

Brief bij gelegenheid van de advent 2017

Aan de priesters, diakens, pastoraal werkers, besturen en parochianen,

Vandaag begint de advent, de voorbereidingsperiode van Kerstmis. We vieren dat de Heer gekomen is, maar ook dat Hij de Komende is. We spreken van een tweevoudige, of zelfs van een drievoudige komst. Deze gedachte is mij dierbaar en voedt mij in mijn geloofsleven.

De eerste komst van Christus is historisch. De geboorte van Jezus vond plaats in de geschiedenis zoals we zullen horen in het evangelie van de nachtmis “in die dagen kwam er een besluit van keizer Augustus …” en in het evangelie van de dagmis “het ware licht, dat iedere mens verlicht, kwam in de wereld.” Deze teksten horen bij Kerstmis en worden door iedereen herkend. Hierbij sluit aan dat onze godsdienst een culturele waarde vertegenwoordigt. Ook zij die niet uitdrukkelijk in God geloven waarderen de Kerk en de kerkgebouwen dikwijls als een belangrijk historisch en cultureel erfgoed. Velen zijn bezorgd om de toekomst van onze kerkgebouwen en weer anderen bekommeren zich om het behoud van christelijke waarden en het doorvertellen van de verhalen uit de Bijbel en de betekenis van de christelijke iconografie.

De tweede komst van Christus is die welke plaats vindt in ons eigen geloofsleven nú. Het aanwezig komen van Christus kunnen we vooral beleven in de liturgie, het gebed en in het ontvangen van de sacramenten. Om deze komst te kunnen ervaren is het nodig dat we persoonlijk geloven en ons persoonlijk engageren. Het vraagt meer dan een algemene religieuze belangstelling; het vraagt overgave en openheid voor Gods openbaring door en met de Kerk.

De derde komst van Christus zou ik willen verbinden met het morele leven en de naastenliefde. Op het einde der tijden komt Christus in zijn volle glorie. Het laatste gedeelte van het kerkelijk jaar, als we de overgang naar Kerstmis gaan maken, houdt ons de gedachte voor dat al het aardse eens zal ophouden te bestaan en dat God alles in allen zal zijn. Met het zicht hierop worden wij uitgedaagd goed en rechtvaardig te leven in deze tijd en bereid te zijn om mee te gaan als Hij komt. Bereid zijn betekent niet alleen dat we Hem verwachten, maar ook dat we ernaar leven.

De komst van Christus gaat over toen, over nu en over straks. Geloven gaat over geschiedenis en wat ooit heeft plaats gevonden, het gaat over mijn gelovig en morele leven nu, en het gaat over wat we mogen hopen en waarnaar we uitzien, de voltooiing.

Sinds mijn wijding tot bisschop van ons bisdom Groningen-Leeuwarden heb ik een intensieve periode achter de rug van kennis maken. De eerste indrukken heb ik opgedaan van het voor mij nieuwe gebied. De bezoeken aan de parochies waren voor mij leerzaam, maar ook ontspannen en gezellig. Thuis in het bisdomhuis heb ik diverse mensen afzonderlijk gesproken, en ik heb kennis gemaakt met de diverse geledingen van en in het bisdom. De kennismaking zal nog even doorgaan.

Als ik een eerste indruk mag geven van wat me is opgevallen. De afzonderlijke streken en gebieden vertonen onderling veel verschillen. De historische, culturele en sociale ontwikkelingen van Groningen, Friesland, Drenthe en de Noord-Oostpolder zijn heel divers geweest. Dat maakt het bisdom interessant. In demografisch opzicht viel een aantal keren de opmerking dat er nogal wat krimpgebieden zijn. Het bisdom bevat veel kleine gemeenschappen; van de gefuseerde parochies is er geen waarvan het nominaal aantal katholieken de 10.000 overstijgt. De gemeenschappen liggen ver uit elkaar. Er zijn oude katholieke enclaves met prachtige oude kerken, maar er zijn ook jonge parochies die in de 19e en 20e eeuw ontstaan zijn vanuit een toestroom van katholieken elders uit Nederland en zelfs vanuit Duitsland. Dit proces van kerkstichting is tot in de jaren 60 van de vorige eeuw doorgegaan. Het aantal pastorale beroepskrachten is in vergelijking met andere bisdommen relatief groot, maar in absolute aantallen is het aantal klein. De onderlinge verhoudingen zijn over het algemeen goed. Ook zijn er veelvuldige en intensieve contacten met andere christenen.

De ontwikkeling van samenwerking die al decennia geleden begonnen is, heeft uiteindelijk geresulteerd in een negentiental fusieprocessen. Ik denk dat het goed is geweest dat er voor een eenduidig fusiemodel is gekozen voor de parochies en de parochiële caritasinstellingen. Tijdens de bezoeken werd af en toe melding gemaakt van de krimp die er is in onze parochies. Iedereen is zich daar terdege van bewust. Deze ontwikkeling zullen we niet kunnen keren. De vraag is wat ons te doen staat en waar we onze kostbare energie het beste in kunnen steken. De samenwerking tussen de verschillende locaties in een parochie zal de komende jaren toenemen; ik zou dat proces graag willen bevorderen. Zoekt elkaars sterke kanten en durf op de kracht van de ander te vertrouwen en onderneem samen nieuwe activiteiten.

Het formuleren van nieuw beleid is in het eerste jaar niet aan de orde. Toch zou ik al wel iets kunnen aangeven. Een verdieping van de eigen katholieke identiteit lijkt me belangrijk. Om in relatie tot andere christenen en de samenleving een rol te kunnen spelen van betekenis, is helderheid van de eigen missie nodig. Vanuit een eigen identiteit kun je het gesprek aangaan en kan een gesprek ook vruchtbaar zijn. Inhoudelijke verdieping van de eigen godsdienst lijkt mij onmisbaar.

Beginnend bij de inhoudelijke interesse voor het geloof zouden we ons achtereenvolgens een aantal vragen kunnen stellen die leidend kunnen zijn bij het organiseren van het pastoraat:

  • wat betekent het dat ik geloof?
  • waarom doe ik dat met anderen?
  • wat hebben we daar samen dan voor nodig?
  • wat moet het pastoraal team aanbieden en organiseren, in samenwerking met de parochianen?
  • hoe kan het parochiebestuur dit faciliteren?

We beginnen nooit vanuit het niets en we kunnen alleen maar voortbouwen op wat onze voorouders aan fundamenten hebben gelegd. Toch is het moment gekomen om eens opnieuw het parochieleven te doordenken, en te bekijken hoe we ons op de nieuwe omstandigheden kunnen instellen. De priesters, diakens en pastoraal werkers kunnen niet meer de ‘service’ bieden die ze vroeger boden. Er wordt meer eigen werkzaamheid van de parochianen gevraagd en de bereidheid om zelf nieuwe wegen te zoeken; dit alles uiteraard binnen de normale en bekende kaders van onze Kerk en in eenheid met het bisdom en de wereldkerk. Het pastoraat zal eenvoudiger georganiseerd moeten worden. En we zullen keuzes moeten maken en activiteiten samenbrengen en concentreren.

Wat betreft de liturgie en de bediening van de sacramenten zou ik herhaald aandacht willen vragen voor het vieren van de zondag met de eucharistie. Binnen de gegeven omstandigheden zal iedereen daar zo veel mogelijk aan mee werken. Aan ieder van u zou ik willen vragen om te bidden voor priesterroepingen en voor een klimaat waarin roepingen in het algemeen kunnen worden herkend en beantwoord. De Kerk heeft priesters nodig. Zij zijn de eerste medewerkers van de bisschop en hebben hun leven geheel in dienst gesteld van de Kerk door hun celibataire levensstaat.

Tijdens de officiële bezoeken aan de parochies heb ik veel positiviteit ervaren en wilskracht om zich voor de mensen in te zetten. Ik bewonder de energie die ik heb gezien en het enthousiasme waarmee wordt gewerkt. Ook heb ik in een aantal parochies gezien hoe men diaconaal aan de weg timmert. Het wordt weer tijd dat we als Kerk onze rol opnemen in de samenleving, en dat we er zijn voor de armen, noodlijdenden, migranten enz. De voorbeelden die ik heb gezien hebben me gesterkt in de overtuiging dat het mogelijk is. We worden ook meer Kerk als we ons diaconaal gezicht laten zien.

Als Kerk hebben we een maatschappelijk positie die we moeten proberen te behouden. We dragen een cultuur met ons mee die Europa heeft getekend en die goed was en is. We hebben ook morele overtuigingen – bijvoorbeeld over leven en dood – die zeker in deze tijd gehoord moeten blijven worden. Daarnaast hebben we als Kerk onze verantwoordelijkheid naar onszelf en naar onze medegelovigen, dat wij gevoed en gesterkt worden en meer overtuigd van de werking van Gods Geest in ons leven.

Mag ik deze brief beëindigen met een gebed? Zoals een pastoor bidt voor zijn parochianen, zo bidt een bisschop voor zijn diocesanen.

God, de periode van de advent breekt aan en we stellen ons in op de komst van Christus en op het vieren van Zijn geboorte. Aan het begin van deze sterke en verwachtingsvolle tijd wil ik bidden voor het mij toevertrouwde deel van uw volk, het bisdom Groningen – Leeuwarden. Dat eenieder persoonlijk en samen met anderen deel mag krijgen aan het Rijk Gods, dat Gij ons nabij brengt in uw Zoon.

Ik wens u allen een goede voorbereidingstijd op Kerstmis.

+ dr. Cornelis F.M. van den Hout bisschop van Groningen – Leeuwarden